Dat doe je toch gewoon!

“Iedereen die een oplossing heeft die begint met gewoon, heeft het gewoon niet begrepen.”

Deze uitspraak stond op de scheurkalender van Omdenken op 20 juni. Gelijk moest ik denken aan mijn klanten. Hoe vaak krijgen zij niet opmerkingen te horen van… Dat doe je toch gewoon! Je moet je gewoon even kwaad maken. Je kunt gewoon beginnen. Zo moeilijk is dat toch niet. Dat kun je toch wel gewoon even doen etc. Goedbedoelde opmerkingen van mensen bij wie het opruimen wél gemakkelijk afgaat.

‘Als het zo gemakkelijks was dan had ik het al lang gedaan!’

Gewoon om gek van te worden als dat niet gewoon gaat. Gek woord eigenlijk gewoon… Ik werk dagelijks met mensen bij wie er een blokkade is, die echt niet weten wáar te beginnen, die uitstellen, die vastlopen, die geen grip meer voelen op de situatie, die zich niet meer thuis voelen in hun eigen huis, die zich schamen, die onrust ervaren, die geen energie hebben om op te ruimen. Het is geen luiheid, ongeïnteresseerdheid en onwil. Iets blokkeert om aan het opruimen te beginnen, al die spullen/taken/papieren/kleding/servies hebben een ‘verlammend’ effect. Samen ga ik met mijn klant op zoek naar wat die blokkade is én wat er nodig is om in actie te komen. Door eerst samen te werken en een begin te maken ontstaat er beweging. Die beweging, hoe klein ook, is belangrijk.